of the golden destiny

  Vergiftiging

  


Er bestaan tal van toxische stoffen die bij opname door hond of kat tot problemen kunnen leiden. Vooral bij de hond komt vergiftiging regelmatig voor omdat zij, meer dan katten, geneigd zijn om van alles op te eten. Katten zijn veel kieskeuriger en zullen niet snel iets wat afwijkend ruikt opeten. 
Als u uw dier verdenkt van een vergiftiging is het belangrijk om telefonisch aan uw dierenarts de volgende informatie te verstrekken:

  • Wat is er opgegeten
  • Hoeveel is ervan opgegeten
  • Wanneer is het opgegeten (hoelang geleden)
  • Houdt, indien mogelijk, het etiket van de verpakking binnen handbereik zodat u deze informatie eventueel kunt voorlezen. Neem het etiket van het gif ook mee naar de praktijk.
  • In de meeste gevallen zal uw dierenarts u verzoeken om direct naar de praktijk te komen.

Indien het dier een etsend middel heeft opgenomen (dit zijn middelen die de wand van de bek, slokdarm en maag kapot kunnen maken, zoals sterke zuren en logen) is het belangrijk dat uw dier veel drinkt (water, maar als uw dier b.v. alleen melk wil drinken is dat ook goed).
Het proberen om thuis braken op te wekken door keukenzout in te laten nemen raden wij in principe af. Als het dier namelijk een etsend middel heeft opgenomen, dan zal dat middel bij het braken opnieuw de slokdarm moeten passeren waar het opnieuw extra schade aan kan richten. In zo'n geval is het beter het etsende middel te verdunnen door het dier water op te laten nemen.
Alleen als het zeker is dat er geen etsend middel (of een scherp of omvangrijk voorwerp) is opgenomen en het erg lang duurt voordat u bij een dierenartsenpraktijk kunt zijn, is het raadzaam om toch te proberen uw dier te laten braken. Overleg altijd eerst telefonisch met uw dierenarts! Dit kan d.m.v. het geven van een theelepeltje zout achterop de tong. Uw dier zal binnen enkele minuten gaan braken. Lukt dit niet snel genoeg, dan is het beter om niet eindeloos te blijven proberen, maar toch zo snel mogelijk naar een dierenarts gaan. Probeer nooit de vinger in de keel van uw dier te steken om braken op te wekken, omdat u dan waarschijnlijk eerst een bezoek aan uw huisarts moet gaan brengen, voordat u met uw dier naar een dierenarts kunt gaan.

                        

bert  vlaanderen